Rok prezydentury Karola Nawrockiego: weta, spór z rządem i podzielony sondaż

Urząd Karol Nawrocki objął 6 sierpnia 2025 r., a w czwartek minął rok od jego zaprzysiężenia. Z tej okazji prezydent wystąpił z uroczystym przemówieniem, w którym odniósł się do bieżącej sytuacji politycznej w kraju.

Opublikowany na rocznicę sondaż pokazał, że opinie o głowie państwa dzielą Polaków według metryki i portfela. Największą sympatią prezydent cieszy się wśród młodych wyborców, najwięcej zastrzeżeń mają natomiast osoby starsze oraz lepiej zarabiające.

Podzieleni są również politycy. Krzysztof Bosak w wywiadzie telewizyjnym powiedział: „Oceniam prezydenturę Karola Nawrockiego pozytywnie". Zupełnie inaczej rok podsumował we wpisie w internecie Krzysztof Brejza, według którego prezydent „działa na szkodę nas wszystkich". Ostro wypowiedział się także szef MSZ Radosław Sikorski.

Na bilans merytoryczny roku składają się przede wszystkim rekordowa liczba wet i trwający konflikt z rządem. Prezydent wielokrotnie oddziaływał też na przepisy dotyczące energetyki — obniżka rachunków za prąd była jedną z jego sztandarowych obietnic wyborczych. Inaczej wygląda kwestia polityki zagranicznej: konstytucja zostawia tu głowie państwa wąskie pole manewru, więc deklaracje prezydenta mają na razie ograniczone przełożenie na praktykę, choć pozwalają odczytać, jaką linię prowadziłaby ewentualna prawicowa koalicja.

Rocznicowa uroczystość miała też akcent artystyczny. Na scenie pojawił się wykonawca nieoczywisty jak na polityczne wydarzenie — od dawna deklarujący przywiązanie do islamu i prawicowe sympatie. Po występie prezydent publicznie wyraził dla niego uznanie. Samo przemówienie analizował natomiast zajmujący się mową ciała Maurycy Seweryn, który dostrzegł u mówcy oznaki napięcia. „Jego przekaz był emocjonalny, silny, ale nacechowany agresywnością" — ocenił ekspert.

Relacje rozchodzą się w ocenie realnej siły urzędu. Jedne akcentują konstytucyjne ograniczenia i to, że słowa prezydenta niewiele dziś ważą. Inne opisują tę prezydenturę jako dynamiczną, z faktycznym wpływem na regulacje, a dla przeciwników politycznych trudniejszą do rozegrania niż wszystkie skłócone stronnictwa prawicy razem. Otwarte pozostaje też pytanie, czy budowana jest pozycja silnego prezydenta w ramach obecnego ustroju, czy raczej grunt pod jego zmianę.

Warto pamiętać, że rocznicowe recenzje powstają w środku sporu prezydenta z gabinetem, a ich ton bywa pochodną sympatii politycznych ich autorów. W szerszym ujęciu sam Nawrocki, z wykształcenia historyk, deklaruje przekonanie, że o biegu spraw decydują mocni przywódcy, a nie bezwzględne procesy dziejowe — i przez rok wielu do tego przekonał, także po stronie krytyków.