Łóżko rehabilitacyjne w domu: kiedy wystarczy wynajem, a kiedy warto je kupić
Rodzina często dowiaduje się o wypisie niesamodzielnego pacjenta na kilka dni przed jego powrotem. Poradniki o opiece paliatywnej i rekonwalescencji po endoprotezie biodra zalecają dobierać sprzęt do potrzeb chorego i najpierw ustalić, co zapewnia NFZ.
Zanim bliscy wydadzą pieniądze na wyposażenie, warto sprawdzić publiczne wsparcie. Osoba objęta hospicjum domowym ma według NFZ dostęp do świadczeń przez całą dobę i siedem dni w tygodniu. Przychodzą do niej lekarz i pielęgniarka, a gdy zachodzi taka potrzeba, również fizjoterapeuta i psycholog. Za tę opiekę się nie płaci. Hospicjum może też dostarczyć sprzęt, np. ssak elektryczny, pompę infuzyjną, koncentrator tlenu, inhalator, wózek inwalidzki, chodzik czy balkonik.
Łóżka nie należy stawiać tam, gdzie akurat jest wolne miejsce. Opiekun musi mieć swobodny dostęp do chorego, a mebel wciśnięty między ścianę i szafę utrudnia każdą zmianę pościeli. Pacjent potrzebuje spokoju, ale nie powinien być odcięty od domowników. Przy urządzeniach elektrycznych potrzebne jest bezpieczne gniazdko w pobliżu. Rodzaj materaca przeciwodleżynowego najlepiej ustalić z pielęgniarką lub lekarzem, bo jeden model nie pasuje każdemu.
W elektrycznym łóżku dla opiekuna najważniejsza bywa regulacja wysokości: przy toalecie chorego nie trzeba się głęboko pochylać. Ustawienie oparcia zależy od stanu pacjenta, zwłaszcza przy kłopotach z oddychaniem lub połykaniem. Barierki nie są dobre dla każdego, a kółka z hamulcami ułatwiają sprzątanie.
Po endoprotezie biodra specjalne łóżko nie zawsze jest konieczne. Młodszy, sprawny pacjent z wysokim, stabilnym łóżkiem może się bez niego obejść. Starszej czy osłabionej osobie regulacja pomaga usiąść i wstać. Kłopot sprawiają niskie, miękkie kanapy, lepsze jest twarde krzesło z podłokietnikami. W łazience przydaje się podwyższenie sedesu, uchwyt albo krzesło pod prysznic, a z podłogi trzeba zabrać luźne dywaniki. NFZ przewiduje rehabilitację w domu m.in. po endoprotezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, jeśli pacjent nie dotrze do placówki. O zakwalifikowaniu decyduje lekarz.
Wynajem ma sens, gdy trudno przewidzieć, jak długo sprzęt będzie potrzebny, lub gdy potrzeba jest przejściowa, jak w pierwszych tygodniach po operacji. Zakup opłaca się przy długotrwałej niesprawności.
Warto pamiętać, że sprzęt ma ułatwiać opiekę i rehabilitację, a nie je zastępować. O jego doborze powinni decydować lekarz, fizjoterapeuta lub zespół hospicjum.